Κυριακή, 21 Δεκεμβρίου 2014

Αλληλεγγύη στους διωκώμενους μετανάστες για την εξέγερση στο κέντρο κράτησης της Αμυγδαλέζας τον Αύγουστο 2013...

...των οποίων η δίκη τελειώνει τη Δευτέρα 22 Δεκέμβρη.

 

 Κάλεσμα σε συγκέντρωση αλληλεγγύης στο Πρωτιδικείο της οδού Δέγλερη, 22/12, 9.00πμ, από τη συνέλευση no lager


Πέμπτη, 18 Δεκεμβρίου 2014

Επειδή η αλληλεγγύη δεν έχει σύνορα...

[το στέκι θα είναι ανοιχτό από τις 20:00]
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-συζήτηση 
την Παρασκευή 19.12 και ώρα 21:00, για το νόμο "φίμωτρο" στην Ισπανία και την κατασταλτική επιχείρηση Πανδώρα.

Πέμπτη, 4 Δεκεμβρίου 2014

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 5/12, στις 20:00, ΠΡΟΒΟΛΗ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ "SAMSARA"


σχόλιο 4ης δεκεμβρίου 2014 για μία "ανάσα ελευθερίας"

10 Νοεμβρίου 2014 ο Νίκος Ρωμανός θέτοντας «ως οδόφραγμα το σώμα» του, ξεκίνησε απεργία πείνας ώστε να του επιτραπούν οι εκπαιδευτικές άδειες ή με τα δικά του λόγια, ξεκίνησε την απεργία πείνας για μία «ανάσα ελευθερίας». Μαζί του, σε ένδειξη αλληλεγγύης, έχουν ξεκινήσει απεργία πείνας και οι σύντροφοί του Γιάννης Μιχαηλίδης, Ανδρέας-Δημήτρης Μπουρζούκος και Δημήτρης Πολίτης.

«Χορεύοντας με το θάνατο εδώ και 24 μέρες», κι ενώ το αίτημά του δεν θα μπορούσε να είναι πιο ξεκάθαρο, το ελληνικό κράτος ακροβατεί πάνω στο σώμα όχι μόνο του Νίκου Ρωμανού, των συντρόφων του αλλά και στο σώμα των αντιστεκόμενων.

Την ώρα που το συμβούλιο αρνιόταν τις εκπαιδευτικές άδειες στο Νίκο Ρωμανό και οι κυβερνητικοί εταίροι «αυνανίζονταν» με προτάσεις αδιέξοδων νομοθετικών ρυθμίσεων ολοκληρωτικού χαρακτήρα, η τρόικα έστελνε mail στο ελληνικό σύστημα απαιτώντας νέα μέτρα εκμετάλλευσης, καταπίεσης, καθυπόταξης και εξανδραποδισμού της κοινωνίας (φυσικά γι’ αυτό το θέμα οι κυβερνητικοί εταίροι κάνουν εκκλήσεις ψυχραιμίας και εθνικής συσπείρωσης). Την ίδια ώρα, τα ασυνόδευτα παιδιά του «baris» έφταναν στο λιμάνι του Πειραιά για να μεταφερθούν στο κολαστήριο της Αμυγδαλέζας, εκεί που έγκλειστοι πραγματοποιούν τον δικό τους αγώνα ενάντια στις παράνομες κρατήσεις και βασανισμούς. Την ίδια ώρα, ο Γενικός Γραμματέας Πληθυσμού και Κοινωνικής Συνοχής του υπουργείου Εσωτερικών εκτελούσε ασκήσεις χυδαιότητας αναφερόμενος στους ανθρώπους από τη Συρία που αγωνίζονται στην πλατεία συντάγματος, χαρακτηρίζοντάς τους, ούτε λίγο ούτε πολύ, ως πρόβατα που τα υποκινούν κάποιοι άλλοι. Την ίδια ώρα, άνθρωποι με ειδικές ικανότητες διαδήλωναν στο κέντρο της Αθήνας για τα αυτονόητα με την αστυνομική φρουρά να τους συμπεριφέρεται αρμοδίως, την ίδια ώρα, σε κάποιο άλλο σημείο του κέντρου, φοιτητές και μαθητές διαδήλωναν ενάντια στο νέο λύκειο, την τράπεζα θεμάτων, τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση…

Η κοινωνική «ειρήνη» με την οποία έχουν αιχμαλωτίσει το κοινωνικό σώμα τα τελευταία 2 χρόνια εκτιμούν πως θα είναι για πάντα. Εκτιμούν πως θα αποδεχθούμε τις ορατές ή αόρατες χειροπέδες ως φυσικό κομμάτι μας, πως το κοινωνικό σώμα θα τους ευχαριστεί αέναα που τυχαίνει μέρα με τη μέρα απλώς να αναπνέει. Εκτιμούν πως τα ψευδή διλλήματα, οι επίπλαστοι διαχωρισμοί μεταξύ μας και οι διαφορετικές εκφάνσεις του φόβου που μας βομβαρδίζουν θα ενσωματωθούν ως ένστικτα…

Αφού λοιπόν ο κυνισμός τους ανακοινώνεται και οι εκτιμήσεις τους δοκιμάζονται, ας ανακοινώσουμε και εμείς την «παράλογη» ευαισθησία μας: διάλεξαν λάθος «σώμα» για να παίξουν, οι εκτιμήσεις τους δεν χρειάζονται ήρωες για να κατακρημνιστούν, χρειάζονται εμάς.

Όλοι στους δρόμους.

Πέμπτη 4 Δεκέμβρη,
6 μ.μ. μετρό Αιγάλεω
ΠΟΡΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Τετάρτη, 3 Δεκεμβρίου 2014

"χορεύοντας με το θάνατο για 24 μέρες"

[μετά την αρνητική απάντηση του συμβουλίου στο νέο αίτημα για τις εκπαιδευτικές άδειες, ο νίκος ρωμανός έστειλε την παρακάτω επιστολή]

Προσπαθώ να αποτυπώσω σε ένα κομμάτι χαρτί τα τελευταία υπολείμματα συγκροτημένης σκέψης με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις και την εκ νέου απόρριψη του αιτήματος της εκπαιδευτικής άδειας.

Από τις πρώτες μέρες της απεργίας είχα πει στην παρέμβασή μου στη συνέλευση αλληλεγγύης που είχε γίνει στο Πολυτεχνείο ότι η απορριπτική απάντηση του Νικόπουλου ο οποίος τόσο καιρό δήλωνε αναρμόδιος είναι η αρχή μιας κρατικής στρατηγικής με στόχο την εξόντωσή μου. Αυτή η πολιτική εκτίμηση επιβεβαιώθηκε απολύτως. Αρχικά με την εντολή της εισαγγελέως των φυλακών Κορυδαλλού Ευαγγελίας Μαρσιώνη για αναγκαστική μου σίτιση, πράξη που συνιστά πραγματικό βιασμό και έχει οδηγήσει στο θάνατο μεταξύ άλλων τόσο του Xολγκερ Μαϊνς στην Γερμανία όσο και μελών της GRAPO στην Ισπανία. Προς τιμήν τους οι ιατροί του νοσοκομείου πέταξαν στα σκουπίδια την εισαγγελική εντολή και αρνήθηκαν να διαπράξουν ένα τέτοιο κρατικό έγκλημα.

Εν συνεχεία η προσφυγή μου σε δικαστικό συμβούλιο εκτός φυλακής, (μια νομική κίνηση που επιλέγουν πολλοί κρατούμενοι, όταν το συμβούλιο της φυλακής απορρίπτει τις αιτήσεις τους) απορρίφθηκε με τη δικαιολογία ότι τους δεσμεύει η απόφαση του Νικόπουλου, ίδια ακριβώς απόφαση πάνω στην οποία είχε γίνει προσφυγή.
Για όσους έχουν την στοιχειώδη αντίληψη από πολιτική η παρέμβαση του Υπουργείου Δικαιοσύνης, μια μέρα πριν συνεδριάσει το συμβούλιο ήταν μια ξεκάθαρη εντολή για την απόρριψη του αιτήματος και θα εξηγήσω αμέσως το γιατί.
Στην ανακοίνωση που εξέδωσε το Υπουργείο Δικαιοσύνης αναφέρει τεχνηέντως ότι ο Αθανασίου δεν είναι αρμόδιος για να προσθέσει παρακάτω: «Οι εκπαιδευτικές άδειες χορηγούνται αποκλειστικά από το αρμόδιο συμβούλιο (της φυλακής), στο οποίο προΐσταται ο εισαγγελικός λειτουργός, ενώ για τους υπόδικους απαιτείται και η σύμφωνη γνώμη του δικαστικού οργάνου που διέταξε την προσωρινή κράτηση».

Με λίγα λόγια η εγκυρότητα της προσφυγής ακυρώνεται δια στόματος υπουργού απλά και ξεκάθαρα. Όλο αυτό ντυμένο με την ανυπόστατη πρόταση για μαθήματα μέσω τηλεδιάσκεψης αντί αδειών, η οποία δεν ευσταθεί λόγω των εργαστηρίων που έχουν αναγκαστική παρουσία, ενώ ανοίγει και τον δρόμο στα συμβούλια των φυλακών να τις καταργήσουν εντελώς, αφού είναι γνωστή η ευθυνοφοβία τους και η λύση της τηλεδιάσκεψης θα ισχύσει για όλους τους κρατούμενους.
Με την ίδια ακριβώς λογική σε λίγο καιρό τα επισκεπτήρια με τις οικογένειές μας θα γίνονται μέσα από οθόνες για λόγους ασφαλείας όπως και τα δικαστήριά μας. Η τεχνολογία στην υπηρεσία «του σωφρονισμού» και της δικαιοσύνης. Ανθρώπινη πρόοδος ή εκφασισμός… η ιστορία θα κρίνει.

Σε αυτό το σημείο έχει αξία να αναφέρω και τον ρόλο του ειδικού εφέτη ανακριτή Ευτύχη Νικόπουλου, ο οποίος από την πρώτη στιγμή που ξεκίνησα την απεργία πείνας έχει πάρει σαφείς πολιτικές εντολές από τους πολιτικούς του προϊσταμένους στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, γι’ αυτό άλλωστε και όλοι ρίχνουν την ευθύνη σε αυτόν. Αντάλλαγμα για αυτό του το λειτούργημα θα είναι η προαγωγή του στον Άρειο Πάγο, όπως άλλωστε συνέβη και με τον προκάτοχό του Δημήτρη Μόκα, που είχε πρωτοστατήσει σε δεκάδες αντιαναρχικές, κατασταλτικές εκστρατείες. Τώρα απολαμβάνει τον παχυλό μισθό της δικαστικής ελίτ του Αρείου Πάγου. Τυχαίο ; Δεν νομίζω.

Εγώ από την πλευρά μου συνεχίζω, προσπερνάω την οποιαδήποτε πιθανότητα να κάνω πίσω και απαντάω με ΑΓΩΝΑ ΩΣ ΤΗ ΝΙΚΗ Ή ΑΓΩΝΑ ΩΣ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ.

Σε κάθε περίπτωση αν το κράτος με δολοφονήσει με την στάση του, ο κύριος Αθανασίου και η παρέα του θα μείνουν στην ιστορία ως μια συμμορία δολοφόνων, ηθικοί αυτουργοί σε βασανισμό και δολοφονία πολιτικού κρατουμένου. Ας ελπίσουμε μόνο να βρεθούν εκείνα τα ελεύθερα πνεύματα που θα δικάσουν το δίκαιο της δικαιοσύνης τους με τον τρόπο τους.
Κλείνοντας θέλω να στείλω την συνενοχή μου και την φιλία μου σε όσους στέκονται δίπλα μου με όλα τα μέσα.
Τέλος δύο λόγια για τα αδέρφια μου, τον Γιάννη που βρίσκεται και αυτός στο νοσοκομείο, τον Αντρέα, τον Δημήτρη και αρκετούς ακόμα.

Ο αγώνας κυοφορεί και απώλειες αφού στα μονοπάτια προς μια αξιοπρεπή ζωή πρέπει να πάρουμε από το χέρι τον θάνατο, ρισκάροντας να τα χάσουμε όλα για να κερδίσουμε τα πάντα. Ο αγώνας συνεχίζεται με Γροθιά στο μαχαίρι, ξανά και ξανά.

ΟΛΑ ΓΙΑ ΟΛΑ !
ΓΙΑ ΟΣΟ ΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΝΑΠΝΕΟΥΜΕ ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ !
6 ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΟΡΓΗΣ
Η ΣΚΕΨΗ ΜΟΥ ΘΑ ΤΡΙΓΥΡΝΑΕΙ ΣΤΟΥΣ ΓΝΩΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ
ΓΙΑΤΙ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΖΕΙΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ ΚΑΙ ΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΦΩΤΙΑ ΤΟΥ ΝΑ ΣΕ ΚΑΨΕΙ
ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΛΕΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΔΥΝΑΜΗ.

ΥΣ: Προφανώς και δεν μπορώ να ελέγξω τους κοινωνικούς αυτοματισμούς που προκαλούνται. Πάντως όσοι Συριζέοι και λοιποί έμποροι ελπίδων έχουν εμφανισθεί έχουν φάει πόρτα ΧΩΡΙΣ ΔΙΑΛΟΓΟ, ενώ ξανατονίζω ότι έχω υπογράψει επισήμως την άρνηση μου για οποιαδήποτε χορήγηση ορού.

Νίκος Ρωμανός

Σάββατο, 22 Νοεμβρίου 2014

2 ημέρες εκδηλώσεων στο νέο χώρο του ΡΕΣΑΛΤΟ




Παρασκευή, 21 Νοεμβρίου 2014

ΑΜΦΙΠΟΛΗ: ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΗΣ ΑΝΑΣΚΑΦΗΣ




(+τεχνια- / τομέας Θεσσαλονίκης / για την αυτοοργανωμένη, αντιεμπορευματική, αντιθεαματική έκφραση και δημιουργία)


Με αφορμή το εκατοστό τεσσαρακοστό χιλιοστό χτύπημα (ή αλλιώς “140.000 views”) του “πραγματικού βίντεο της ανασκαφής της Αμφίπολης”, ο Τομέας Θεσσαλονίκης της ΣΥΝ-ΤΕΧΝΙΑΣ-ΠΛΗΝ εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:
Μετά την ιδιαίτερα θερμή υποδοχή του πρόσφατου πονήματός μας από όλα σχεδόν τα αναγουλιαστικά ΜΜΕ (διαδικτυακά και μη), χαιρετίζουμε τα λιγοστά πατριωτικά sites, που με τα οξυμένα εθνικιστικά αντανακλαστικά τους υπήρξαν τα μόνα που αντίκρισαν την πραγματικότητα στο πραγματικά πραγματικό βίντεο, περιγράφοντάς τη με ακρίβεια:
ένα βίντεο που εκθέτει την ανασκαφή της Αμφίπολης”
ντροπιαστικό και βλακώδες”
βλάσφημο”
κομπλεξικό”
και βέβαια
σίγουρα έργο γυφτοσκοπιανών”
Εν ολίγοις, διέγνωσαν ορθά ότι πρόκειται για έργο υποκειμένων που δυσκολεύονται να αναπνεύσουν μέσα στη μπόχα του εθνικισμού, ιδιαίτερα όπως το Θέαμα τον αναπαράγει, φορώντας του κάθε φορά ένα διαφορετικό ένδυμα, στην περίπτωσή μας αυτό της αρχαιολογικής επιστήμης.

Ο ΝΕΚΡΟΣ ΤΗΣ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ
ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΓΩΜΕΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΘΕΑΜΑΤΟΣ
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.
Είναι κοινός τόπος ότι για να επιβιώσει ένα έθνος, πρέπει να καλλιεργηθεί μεταξύ των μελών του μια αίσθηση σύνδεσης σε κάτι κοινό, σε κάτι που διαφέρει σημαντικά από τα χαρακτηριστικά των “άλλων” εθνών. Ο πιο σύντομος δρόμος γι αυτό, περνάει από την ανάδειξη συγκεκριμένων συμβόλων ως “δικών μας”, τα οποία αντιπαρατίθενται στα σύμβολα των “ξένων”.
Όπως στο παρελθόν συμβολοποιήθηκε ο δεκαεξάκτινος ήλιος και αναδείχθηκε ο τάφος της Βεργίνας ως τόπος εθνικής υπερηφάνειας, έτσι και η Αμφίπολη έγινε ορόσημο της κατασκευής του εθνικού μύθου για την αναζήτηση της ιστορικής συνέχειας μεταξύ των αρχαίων Μακεδόνων και των κατοίκων της σύγχρονης Ελλάδας. Στο σημείο αυτό υπήρξε καθοριστικός ο ρόλος της αρχαιολογίας, η οποία ήρθε ως πρόσφορος ιδεολογικός μηχανισμός να εδραιώσει το ελληνικό φαντασιακό, με την ερμηνεία του υλικού πολιτισμού μέσα από επιλεκτικές αναφορές σε “βολικούς” προγόνους.
Καθώς όμως τα εθνικά σύμβολα πρέπει να γίνονται αντιληπτά ως τέτοια από όλους και όλες χωρίς αμφιβολίες και εξαιρέσεις, ανατίθεται στο Θέαμα η θεμελίωση του κορμού πάνω στον οποίο θα χτιστεί με ασφάλεια η εθνική αφήγηση. Το Θέαμα ως κοινωνική σχέση διαμεσολαβημένη από εικόνες, χρησιμοποιεί μια γλώσσα που απογυμνώνει τις έννοιες και τα πράγματα από την ιστορικότητα και τις ιδιότητες που φέρουν και τους δίνει ένα νέο νόημα. Αυτό το νέο νόημα παρουσιάζεται ως διαχρονικό και απόλυτο, με μια αυτονόητη και αυθύπαρκτη φυσικότητα που δεν επιδέχεται διαπραγμάτευση. Στο τέλος αυτής της διαδικασίας, η εικόνα έχει οριστικά υποκαταστήσει το περιεχόμενο της έννοιας που αρχικά περιέγραφε.
Η δύναμη της εικόνας και η ευκολία με την οποία προσπαθεί να αφομοιώσει τα πάντα, ακόμα και τα επιθετικά προς αυτήν στοιχεία, έλαμψε βέβαια και στην περίπτωση της χαμηλής “αντιληπτικής” ικανότητας των κυρίαρχων μέσων που αναπαρήγαγαν με τόση ευκολία το “πραγματικό βίντεο της ανασκαφής”...
ΩΣΤΟΣΟ
Μπροστά στις οθόνες συνεχίζουν να στέκονται ανθρώπινα όντα που, παρ' όλο το πληροφοριακό σφυροκόπημα που δέχονται καθημερινά, συνεχίζουν -ευτυχώς- να σκέφτονται. Αυτή η διαπίστωση στηρίζει και την επιλογή μας να οργανώνουμε τον λόγο μας με επικοινωνιακές επιθέσεις μέσα από εικόνες που κυκλοφορούν ελεύθερα και κατά συνέπεια έχουν και τη δυνατότητα να διεισδύουν στο Θέαμα. Κρατώντας όμως μια ξεκάθαρη θέση μάχης και χωρίς να αποζητούμε ούτε μία στιγμή από την αίγλη του. Οποιαδήποτε άλλη επιλογή που θα περνούσε μέσα από την παραμικρή συνδιαλλαγή με τα κυρίαρχα μέσα (ακόμη και στο όνομα μιας υποτιθέμενης επίθεσης “εκ των έσω”) δεν θα λειτουργούσε παρά νομιμοποιητικά για τον μηχανισμό που επιχειρείται να αμφισβητηθεί συνολικά από την κίνησή μας.
Έχουμε πίστη στη δύναμη του λόγου/ εκτιμάμε τους κινδύνους/ μετράμε τα αποτελέσματα.
Το στοίχημα είναι ανοιχτό και η συζήτηση για την επιλογή των εργαλείων μας δεν θα σταματήσει ποτέ.
+τεχνία-
Τομέας Θεσσαλονίκης

Υ.Γ. 1. Όλη μέρα την περνάτε στο internet, μπορούσατε τουλάχιστον να γκουκλάρετε για να δείτε ότι η ατάκα είναι του Ντεμπόρ...
Υ.Γ. 2. Το αυτό ισχύει και για την ταυτότητα της άγνωστης συν-τεχνίας-πλην.


Τρίτη, 28 Οκτωβρίου 2014

Πορεία αλληλεγγύης στους διωκόμενους μετανάστες για την εξέγερση στο στρατόπεδο συγκέντρωσης της Αμυγδαλέζας τον Αύγουστο του 2013, Παρασκευή 31/10 στις 6.00μμ, πλ. Βικτωρίας



ΖΗΤΩ ΤΑ ΗΘΗ ΤΩΝ ΞΥΠΟΛΥΤΩΝ


Εδώ και ένα μήνα περίπου διεξάγεται σε όλο το ευρωπαϊκό έδαφος υπό τις εντολές της ΕΕ, μια στρατιωτικού τύπου επιχείρηση με τον ευφάνταστο τίτλο “Mos Maiorum” -”τα ήθη των προγόνων μας”- που αφορά στη “διαχείριση των μεταναστευτικών ροών” και τη θωράκιση της Ευρώπης-Φρούριο. Πρόκειται για μια επιχείρηση που επεκτείνει σε όλο το μήκος και πλάτος του ευρωπαϊκού εδάφους τη φιλοσοφία του στρατοπέδου συγκέντρωσης, τον πυρήνα του σύγχρονου ολοκληρωτισμού: ρατσισμός, καταστολή, φόβος, στρατιωτικοποίηση του εδάφους, εγκλεισμός και περιθωριοποίηση για τους “από κάτω”.
Τον Αύγουστο του 2013, στο στρατόπεδο συγκέντρωσης μεταναστών της Αμυγδαλέζας, σε έναν από τους χώρους που φυλακίζονται οι μετανάστες μετά από αντίστοιχου “ήθους” επιχειρήσεις (Ξένιος Δίας, Θησέας κ.α.), εκεί όπου κρατούνται για 18 και πλέον μήνες χωρίς να έχουν διαπράξει κανένα αδίκημα παρά μόνο το ότι βρίσκονται “χωρίς χαρτιά” σε ελληνικό έδαφος, εκεί που η καθημερινότητα καθορίζεται από τις ορέξεις των δεσμοφυλάκων και των βασανιστών, οι μετανάστες εξεγείρονται: βάζουν φωτιά στα κοντέινερ, επιτίθενται στους δεσμώτες τους, ενώ δέκα από αυτούς βρίσκουν προσωρινά το δρόμο της ελευθερίας, έξω από αυτό που οι ίδιοι αποκαλούν «ελληνικό Γκουαντάναμο». Τις επόμενες μέρες 65 μετανάστες σύρονται σιδεροδέσμιοι, χτυπημένοι και ξυπόλητοι στα δικαστήρια χωρίς καν την παρουσία δικηγόρου ή μεταφραστή.
Στις 3 Νοέμβρη δικάζονται με βαριά κακουργήματα ως υπαίτιοι της εξέγερσης. Δικάζονται για την αυτονόητη αντίσταση στη σύγχρονη δουλεία, την ταπείνωση και την εκμετάλλευση.
Η αλληλεγγύη στους μετανάστες δεν είναι “ανθρωπιστικό καθήκον”. Είναι η αναγνώριση της κοινής μας μοίρας, είναι προϋπόθεση ενός αγώνα ενάντια στην καταπίεση και την εκμετάλλευση, την επιταχυνόμενη βία της καπιταλιστικής μηχανής, το σκοτάδι του σύγχρονου ολοκληρωτισμού.


ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΕΓΕΡΣΗ
ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΜΥΓΔΑΛΕΖΑΣ ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ 2013
(ΔΙΚΗ 3 ΝΟΕΜΒΡΗ, πρωτοδικείο Δέγλερη)

Τετάρτη, 22 Οκτωβρίου 2014

Εκεί που τελειώνει το μαχαίρι του φασίστα συνεχίζουν τα γκλοπ της αστυνομίας


Τετρασέλιδο έντυπο της Συνέλευσης της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας και του αυτοοργανωμένου χώρου αλληλεγγύης & ρήξης ΡΕΣΑΛΤΟ, που μοιράζεται αυτό το διάστημα σε χιλιάδες αντίτυπα χέρι-χέρι σε δρόμους, πλατείες, σχολεία του Κερατσινίου.





Τετάρτη, 1 Οκτωβρίου 2014

Πέμπτη 2/10, στις 13.00, δικαστήρια Πειραιά

Την Πέμπτη 18/9/2014 βρεθήκαμε στους δρόμους του Κερατσινίου, ένα χρόνο μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τον χρυσαυγίτη Ρουπακιά. Ήμερα μνήμης και αγώνα ενάντια στον φασισμό. Κατεβήκαμε στον δρόμο συνειδητά και οργανωμένα - σε μπλοκ με πανό και περιφρουρήσεις- υπερασπιζόμενοι, για ακόμη μια φορά, τις συλλογικές μας αποφάσεις, δηλαδή αυτοοργανωμένα δίχως κομματικές διαμεσολαβήσεις.
Ενώ η πορεία των χιλιάδων αντιφασιστών βάδιζε στους δρόμους του Κερατσινίου, το μπλοκ των αυτοοργανωμένων συλλογικοτήτων δέχτηκε την επίθεση των δυνάμεων καταστολής, χωρίζοντάς το ουσιαστικά σε 2 κομμάτια. Ο συγκεντρωμένος κόσμος δεν πτοήθηκε συνεχίζοντας δυναμικά με συνθήματα και παλμό υπερασπίζοντας την παρουσία του στο δρόμο, με σκοπό να ενωθεί και πάλι με το κυρίως σώμα της πορείας. Σταθήκαμε αξιοπρεπώς απέναντι στις πολυάριθμες δυνάμεις των ΜΑΤ που πλεύρισαν ασφυκτικά προκαλώντας διαρκώς, μέχρι την ολομέτωπη, πλέον, επίθεση που δεχτήκαμε λίγα λεπτά αργότερα.
Δακρυγόνα, ξυλοδαρμοί, εξύβριση, κατέληξαν σε δεκάδες προσαγωγές στο σωρό που οδηγήθηκαν με το γνωστό πλέον χολιγουντιανό τρόπο στη ΓΑΔΑ.
Μετά από αρκετές ώρες παραμονής εκεί μας ανακοινώνεται πως 64 από αυτές έχουν μετατραπεί σε συλλήψεις (61 πλημμεληματικού χαρακτήρα και 3 κακουργηματικού). Η τυχαία επιλογή και το ανυπόστατο των κατηγοριών φαίνεται εξόφθαλμα από το ότι άτομα που προσήχθησαν σε διαφορετικό σημείο έχουν ενταχθεί σε κοινές ομάδες κατηγοριών, χωρίς κανένα στοιχείο απέναντί τους.
Ο ψυχολογικός πόλεμος, οι τραμπουκισμοί σε συντρόφους , οι ατελείωτες ώρες κωλυσιεργίας των διαδικασιών, η απαγόρευση της επικοινωνίας με τους δικηγόρους και πολλές άλλες παρατυπίες ούτε μας λύγισαν, ούτεμας ξάφνιασαν.
Δε μας λύγισαν γιατί το δυνατότερο όπλο μας είναι οι δεσμοί συντροφικότητας και αλληλεγγύης , που ισχυροποιήθηκαν αυτές τις δύο μέρες που βρεθήκαμε όμηροι στα χέρια του κράτους, καθώς είχαμε ο ένας τον άλλο και όλοι μαζί τους δεκάδες αλληλέγγυους που με τα συνθήματα και τις υψωμένες γροθιές εκμηδένιζαν τους τοίχους και τους μπάτσους που μας χώριζαν.
Δε μας ξάφνιασαν, καθώς γνωρίζουμε πολύ καλά ότι ο φασισμός δεν εμφανίστηκε ξαφνικά με τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, ούτε φυσικά και τελείωσε με τις θεαματικές συλλήψεις των χρυσαυγιτών από το "αντιφασιστικό" κράτος.
Η ουσία και τα περιεχόμενά του, άλλωστε μας είναι ξεκάθαρα μέσα από αναρίθμητες περιπτώσεις, όπως ο βασανισμός των 15 αντιφασιστών της μοτοπορείας, τα καθημερινά πογκρόμ μεταναστών και ρομά στους δρόμους των μητροπόλεων καθώς και οι εκατοντάδες δολοφονίες και βασανισμοί τους σε Α.Τ. και στρατόπεδα συγκέντρωσης, η δημόσια διαπόμπευση οροθετικών, η ποινικοποίηση κάθε ριζοσπαστικής αντίληψης.
Για εμάς ο πόλεμος ενάντια στον φασισμό δεν τελειώνει με μία διαδήλωση, ούτε περιορίζεται σε καταγγελτικές δηλώσεις. Ο αντιφασιστικός αγώνας είναι και θα πρέπει να παραμείνει διαρκής, ολομέτωπος μέσα σε κάθε έκφανση της καθημερινότητας. Στις σχέσεις, στα σχολεία, στις γειτονιές, στους χώρους εργασίας, ο φασισμός αντιμετωπίζεται συλλογικά και αδιαμεσολάβητα μέχρι την οριστική εξάλειψή του.

 

ΝΑ ΣΥΝΤΡΙΨΟΥΜΕ ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΘΡΕΦΕΙ

ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 2/10 ΣΤΗ 1μμ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΠΕΙΡΑΙΑ

Συνέλευση συλληφθέντων της αντιφασιστικής πορείας στις 18/9/2014 στο Κερατσίνι