Κυριακή, 21 Δεκεμβρίου 2014

Αλληλεγγύη στους διωκώμενους μετανάστες για την εξέγερση στο κέντρο κράτησης της Αμυγδαλέζας τον Αύγουστο 2013...

...των οποίων η δίκη τελειώνει τη Δευτέρα 22 Δεκέμβρη.

 

 Κάλεσμα σε συγκέντρωση αλληλεγγύης στο Πρωτιδικείο της οδού Δέγλερη, 22/12, 9.00πμ, από τη συνέλευση no lager


Πέμπτη, 18 Δεκεμβρίου 2014

Επειδή η αλληλεγγύη δεν έχει σύνορα...

[το στέκι θα είναι ανοιχτό από τις 20:00]
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-συζήτηση 
την Παρασκευή 19.12 και ώρα 21:00, για το νόμο "φίμωτρο" στην Ισπανία και την κατασταλτική επιχείρηση Πανδώρα.

Πέμπτη, 4 Δεκεμβρίου 2014

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 5/12, στις 20:00, ΠΡΟΒΟΛΗ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ "SAMSARA"


σχόλιο 4ης δεκεμβρίου 2014 για μία "ανάσα ελευθερίας"

10 Νοεμβρίου 2014 ο Νίκος Ρωμανός θέτοντας «ως οδόφραγμα το σώμα» του, ξεκίνησε απεργία πείνας ώστε να του επιτραπούν οι εκπαιδευτικές άδειες ή με τα δικά του λόγια, ξεκίνησε την απεργία πείνας για μία «ανάσα ελευθερίας». Μαζί του, σε ένδειξη αλληλεγγύης, έχουν ξεκινήσει απεργία πείνας και οι σύντροφοί του Γιάννης Μιχαηλίδης, Ανδρέας-Δημήτρης Μπουρζούκος και Δημήτρης Πολίτης.

«Χορεύοντας με το θάνατο εδώ και 24 μέρες», κι ενώ το αίτημά του δεν θα μπορούσε να είναι πιο ξεκάθαρο, το ελληνικό κράτος ακροβατεί πάνω στο σώμα όχι μόνο του Νίκου Ρωμανού, των συντρόφων του αλλά και στο σώμα των αντιστεκόμενων.

Την ώρα που το συμβούλιο αρνιόταν τις εκπαιδευτικές άδειες στο Νίκο Ρωμανό και οι κυβερνητικοί εταίροι «αυνανίζονταν» με προτάσεις αδιέξοδων νομοθετικών ρυθμίσεων ολοκληρωτικού χαρακτήρα, η τρόικα έστελνε mail στο ελληνικό σύστημα απαιτώντας νέα μέτρα εκμετάλλευσης, καταπίεσης, καθυπόταξης και εξανδραποδισμού της κοινωνίας (φυσικά γι’ αυτό το θέμα οι κυβερνητικοί εταίροι κάνουν εκκλήσεις ψυχραιμίας και εθνικής συσπείρωσης). Την ίδια ώρα, τα ασυνόδευτα παιδιά του «baris» έφταναν στο λιμάνι του Πειραιά για να μεταφερθούν στο κολαστήριο της Αμυγδαλέζας, εκεί που έγκλειστοι πραγματοποιούν τον δικό τους αγώνα ενάντια στις παράνομες κρατήσεις και βασανισμούς. Την ίδια ώρα, ο Γενικός Γραμματέας Πληθυσμού και Κοινωνικής Συνοχής του υπουργείου Εσωτερικών εκτελούσε ασκήσεις χυδαιότητας αναφερόμενος στους ανθρώπους από τη Συρία που αγωνίζονται στην πλατεία συντάγματος, χαρακτηρίζοντάς τους, ούτε λίγο ούτε πολύ, ως πρόβατα που τα υποκινούν κάποιοι άλλοι. Την ίδια ώρα, άνθρωποι με ειδικές ικανότητες διαδήλωναν στο κέντρο της Αθήνας για τα αυτονόητα με την αστυνομική φρουρά να τους συμπεριφέρεται αρμοδίως, την ίδια ώρα, σε κάποιο άλλο σημείο του κέντρου, φοιτητές και μαθητές διαδήλωναν ενάντια στο νέο λύκειο, την τράπεζα θεμάτων, τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση…

Η κοινωνική «ειρήνη» με την οποία έχουν αιχμαλωτίσει το κοινωνικό σώμα τα τελευταία 2 χρόνια εκτιμούν πως θα είναι για πάντα. Εκτιμούν πως θα αποδεχθούμε τις ορατές ή αόρατες χειροπέδες ως φυσικό κομμάτι μας, πως το κοινωνικό σώμα θα τους ευχαριστεί αέναα που τυχαίνει μέρα με τη μέρα απλώς να αναπνέει. Εκτιμούν πως τα ψευδή διλλήματα, οι επίπλαστοι διαχωρισμοί μεταξύ μας και οι διαφορετικές εκφάνσεις του φόβου που μας βομβαρδίζουν θα ενσωματωθούν ως ένστικτα…

Αφού λοιπόν ο κυνισμός τους ανακοινώνεται και οι εκτιμήσεις τους δοκιμάζονται, ας ανακοινώσουμε και εμείς την «παράλογη» ευαισθησία μας: διάλεξαν λάθος «σώμα» για να παίξουν, οι εκτιμήσεις τους δεν χρειάζονται ήρωες για να κατακρημνιστούν, χρειάζονται εμάς.

Όλοι στους δρόμους.

Πέμπτη 4 Δεκέμβρη,
6 μ.μ. μετρό Αιγάλεω
ΠΟΡΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Τετάρτη, 3 Δεκεμβρίου 2014

"χορεύοντας με το θάνατο για 24 μέρες"

[μετά την αρνητική απάντηση του συμβουλίου στο νέο αίτημα για τις εκπαιδευτικές άδειες, ο νίκος ρωμανός έστειλε την παρακάτω επιστολή]

Προσπαθώ να αποτυπώσω σε ένα κομμάτι χαρτί τα τελευταία υπολείμματα συγκροτημένης σκέψης με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις και την εκ νέου απόρριψη του αιτήματος της εκπαιδευτικής άδειας.

Από τις πρώτες μέρες της απεργίας είχα πει στην παρέμβασή μου στη συνέλευση αλληλεγγύης που είχε γίνει στο Πολυτεχνείο ότι η απορριπτική απάντηση του Νικόπουλου ο οποίος τόσο καιρό δήλωνε αναρμόδιος είναι η αρχή μιας κρατικής στρατηγικής με στόχο την εξόντωσή μου. Αυτή η πολιτική εκτίμηση επιβεβαιώθηκε απολύτως. Αρχικά με την εντολή της εισαγγελέως των φυλακών Κορυδαλλού Ευαγγελίας Μαρσιώνη για αναγκαστική μου σίτιση, πράξη που συνιστά πραγματικό βιασμό και έχει οδηγήσει στο θάνατο μεταξύ άλλων τόσο του Xολγκερ Μαϊνς στην Γερμανία όσο και μελών της GRAPO στην Ισπανία. Προς τιμήν τους οι ιατροί του νοσοκομείου πέταξαν στα σκουπίδια την εισαγγελική εντολή και αρνήθηκαν να διαπράξουν ένα τέτοιο κρατικό έγκλημα.

Εν συνεχεία η προσφυγή μου σε δικαστικό συμβούλιο εκτός φυλακής, (μια νομική κίνηση που επιλέγουν πολλοί κρατούμενοι, όταν το συμβούλιο της φυλακής απορρίπτει τις αιτήσεις τους) απορρίφθηκε με τη δικαιολογία ότι τους δεσμεύει η απόφαση του Νικόπουλου, ίδια ακριβώς απόφαση πάνω στην οποία είχε γίνει προσφυγή.
Για όσους έχουν την στοιχειώδη αντίληψη από πολιτική η παρέμβαση του Υπουργείου Δικαιοσύνης, μια μέρα πριν συνεδριάσει το συμβούλιο ήταν μια ξεκάθαρη εντολή για την απόρριψη του αιτήματος και θα εξηγήσω αμέσως το γιατί.
Στην ανακοίνωση που εξέδωσε το Υπουργείο Δικαιοσύνης αναφέρει τεχνηέντως ότι ο Αθανασίου δεν είναι αρμόδιος για να προσθέσει παρακάτω: «Οι εκπαιδευτικές άδειες χορηγούνται αποκλειστικά από το αρμόδιο συμβούλιο (της φυλακής), στο οποίο προΐσταται ο εισαγγελικός λειτουργός, ενώ για τους υπόδικους απαιτείται και η σύμφωνη γνώμη του δικαστικού οργάνου που διέταξε την προσωρινή κράτηση».

Με λίγα λόγια η εγκυρότητα της προσφυγής ακυρώνεται δια στόματος υπουργού απλά και ξεκάθαρα. Όλο αυτό ντυμένο με την ανυπόστατη πρόταση για μαθήματα μέσω τηλεδιάσκεψης αντί αδειών, η οποία δεν ευσταθεί λόγω των εργαστηρίων που έχουν αναγκαστική παρουσία, ενώ ανοίγει και τον δρόμο στα συμβούλια των φυλακών να τις καταργήσουν εντελώς, αφού είναι γνωστή η ευθυνοφοβία τους και η λύση της τηλεδιάσκεψης θα ισχύσει για όλους τους κρατούμενους.
Με την ίδια ακριβώς λογική σε λίγο καιρό τα επισκεπτήρια με τις οικογένειές μας θα γίνονται μέσα από οθόνες για λόγους ασφαλείας όπως και τα δικαστήριά μας. Η τεχνολογία στην υπηρεσία «του σωφρονισμού» και της δικαιοσύνης. Ανθρώπινη πρόοδος ή εκφασισμός… η ιστορία θα κρίνει.

Σε αυτό το σημείο έχει αξία να αναφέρω και τον ρόλο του ειδικού εφέτη ανακριτή Ευτύχη Νικόπουλου, ο οποίος από την πρώτη στιγμή που ξεκίνησα την απεργία πείνας έχει πάρει σαφείς πολιτικές εντολές από τους πολιτικούς του προϊσταμένους στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, γι’ αυτό άλλωστε και όλοι ρίχνουν την ευθύνη σε αυτόν. Αντάλλαγμα για αυτό του το λειτούργημα θα είναι η προαγωγή του στον Άρειο Πάγο, όπως άλλωστε συνέβη και με τον προκάτοχό του Δημήτρη Μόκα, που είχε πρωτοστατήσει σε δεκάδες αντιαναρχικές, κατασταλτικές εκστρατείες. Τώρα απολαμβάνει τον παχυλό μισθό της δικαστικής ελίτ του Αρείου Πάγου. Τυχαίο ; Δεν νομίζω.

Εγώ από την πλευρά μου συνεχίζω, προσπερνάω την οποιαδήποτε πιθανότητα να κάνω πίσω και απαντάω με ΑΓΩΝΑ ΩΣ ΤΗ ΝΙΚΗ Ή ΑΓΩΝΑ ΩΣ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ.

Σε κάθε περίπτωση αν το κράτος με δολοφονήσει με την στάση του, ο κύριος Αθανασίου και η παρέα του θα μείνουν στην ιστορία ως μια συμμορία δολοφόνων, ηθικοί αυτουργοί σε βασανισμό και δολοφονία πολιτικού κρατουμένου. Ας ελπίσουμε μόνο να βρεθούν εκείνα τα ελεύθερα πνεύματα που θα δικάσουν το δίκαιο της δικαιοσύνης τους με τον τρόπο τους.
Κλείνοντας θέλω να στείλω την συνενοχή μου και την φιλία μου σε όσους στέκονται δίπλα μου με όλα τα μέσα.
Τέλος δύο λόγια για τα αδέρφια μου, τον Γιάννη που βρίσκεται και αυτός στο νοσοκομείο, τον Αντρέα, τον Δημήτρη και αρκετούς ακόμα.

Ο αγώνας κυοφορεί και απώλειες αφού στα μονοπάτια προς μια αξιοπρεπή ζωή πρέπει να πάρουμε από το χέρι τον θάνατο, ρισκάροντας να τα χάσουμε όλα για να κερδίσουμε τα πάντα. Ο αγώνας συνεχίζεται με Γροθιά στο μαχαίρι, ξανά και ξανά.

ΟΛΑ ΓΙΑ ΟΛΑ !
ΓΙΑ ΟΣΟ ΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΝΑΠΝΕΟΥΜΕ ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ !
6 ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΟΡΓΗΣ
Η ΣΚΕΨΗ ΜΟΥ ΘΑ ΤΡΙΓΥΡΝΑΕΙ ΣΤΟΥΣ ΓΝΩΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ
ΓΙΑΤΙ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΖΕΙΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ ΚΑΙ ΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΦΩΤΙΑ ΤΟΥ ΝΑ ΣΕ ΚΑΨΕΙ
ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΛΕΜΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΔΥΝΑΜΗ.

ΥΣ: Προφανώς και δεν μπορώ να ελέγξω τους κοινωνικούς αυτοματισμούς που προκαλούνται. Πάντως όσοι Συριζέοι και λοιποί έμποροι ελπίδων έχουν εμφανισθεί έχουν φάει πόρτα ΧΩΡΙΣ ΔΙΑΛΟΓΟ, ενώ ξανατονίζω ότι έχω υπογράψει επισήμως την άρνηση μου για οποιαδήποτε χορήγηση ορού.

Νίκος Ρωμανός