Τρίτη, 19 Σεπτεμβρίου 2017

Ενημέρωση από την αντιφασιστική πορεία στο Κερατσίνι (Σάββατο, 16/9)



Το πρωί του Σαββάτου 16/9 στο Κερατσίνι, πραγματοποιήθηκε αντιφασιστική πορεία για τα 4 χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τάγμα εφόδου της Χρυσής Αυγής, που καλέστηκε από τις δύο αυτοοργανωμένες συλλογικότητες του Κερατσινίου, τη Συνέλευση της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας & τον αυτοοργανωμένο χώρο αλληλεγγύης και ρήξης ΡΕΣΑΛΤΟ. Με τη συμμετοχή 250 διαδηλωτών, η πορεία κινήθηκε σε κεντρικούς δρόμους και γειτονιές της Αμφιάλης και των Ταμπουρίων, με αντιφασιστικά συνθήματα και τρικάκια, ενώ μοιράστηκε χέρι-χέρι σε εκατοντάδες αντίτυπα το κείμενο που ακολουθεί:

 

(Για να κατεβάσετε το κείμενο σε μορφή pdf, πατήστε εδώ).





Μετά το τέλος της διαδήλωσης ακολούθησε μηχανοκίνητη πορεία από την Αμφιάλη προς τον στρατοπεδικό χώρο εκτοπισμού του Σχιστού, με τη συμμετοχή δεκάδων αντιφασιστών/στριών από διάφορες περιοχές του Πειραιά και της Αθήνας. Εκεί, πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση αλληλεγγύης (με πανό, τρικάκια και συνθήματα) στους πρόσφυγες/μετανάστες, οι οποίοι παραμένουν σε κατάσταση ομηρίας, κοινωνικής περιθωριοποίησης και σε ένα καθεστώς ολοένα πιο εντεινόμενου ελέγχου από το ελληνικό κράτος.




Ο φασισμός είναι γνήσιο τέκνο ενός συστήματος που διαχωρίζει, εξαιρεί, ιεραρχεί και στρατιωτικοποιεί, το μακρύ χέρι των συστημάτων που δολοφονούν, φυλακίζουν, αποκλείουν και καταστέλλουν. Η σύγκρουση με τον φασισμό και το σύστημα τον γεννά είναι αναπόσπαστο κομμάτι του αγώνα για ελευθερία και αλληλεγγύη, για έναν κόσμο ατομικής και συλλογικής χειραφέτησης από τους επίπλαστους διαχωρισμούς, την εκμετάλλευση, την καταπίεση, την ματαιότητα και τον κοινωνικό κανιβαλισμό που επιβάλλουν οι εξουσίες.


ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ 

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ - ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ


Συνέλευση της Πλατείας Κερατσίνιου-Δραπετσώνας 
Αυτοοργανωμένος Χώρος Αλληλεγγύης & Ρήξης, ΡΕΣΑΛΤΟ
 

Δευτέρα, 11 Σεπτεμβρίου 2017

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙ, ΣΑΒΒΑΤΟ 16/9, 4 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΦΥΣΣΑ




4 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ

ΑΠΟ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ

4 χρόνια συμπληρώνονται από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, σε μια εποχή συστηματικού υποβιβασμού της ζωής στην ολότητά της. Στην «εποχή του φόβου», της «εξαίρεσης» και των εκτοπισμών, των περιφράξεων, των τειχών και των στρατοπέδων συγκέντρωσης. Στην «εποχή των δογμάτων ασφάλειας» και των καθεστώτων «έκτακτης ανάγκης», των ειδικών νομοθεσιών και των διευρυμένων συστημάτων ελέγχου και εποπτείας, της παρανομοποίησης ολόκληρων κοινωνικών ομάδων, της στρατιωτικοποίησης των πόλεων και ολόκληρων περιοχών. Στην «εποχή της διακινδύνευσης», της έλλειψης οράματος (no future), της οικονομικής και πολεμικής ισοπέδωσης, της εντατικοποίησης της εκμετάλλευσης και της επισφάλειας. Κι οι φασίστες, τα γνησιότερα τέκνα του ολοκληρωτισμού, οι πιο φανατικοί λάτρεις του μιλιταρισμού, του εθνικισμού, του φυλετισμού, του σεξισμού και της αρτιμέλειας, να κραυγάζουν πολεμικές ιαχές, να ενισχύουν με παραστρατιωτικές ομάδες το σύστημα, να επιτίθενται στους εκτοπισμένους, τους ανατρεπτικούς, τους αιρετικούς, τους διαφορετικούς, τους «περισσευούμενους», να αναβαθμίζονται θεσμικά, να μπαίνουν στα κοινοβούλια.
Το σύνθημα των εξουσιών: όλοι εναντίον όλων, ο καθένας για την πάρτη του κι όποιος τα καταφέρει. Εσωστρέφεια, εξατομίκευση, ιδιώτευση, κοινωνικός κανιβαλισμός. Όσο όμως περιχαρακωνόμαστε, η πνευματική και συναισθηματική ερημοποίηση εξαπλώνεται, o ορίζοντας των πιθανοτήτων και των δυνατοτήτων στενεύει.
Ας τελειώνουμε με κάθε είδους σύνορα -εδαφικά, σωματικά, διανοητικά-, με κάθε δεσποτισμό, σκοταδισμό και διαμεσολάβηση. Αυτοοργανωμένες κοινότητες αγώνα, αμοιβαιότητας, δημιουργικότητας, σύγκρουσης με τους δυνάστες και επινόησης νέων μορφών συλλογικής ζωής για τη διαμόρφωση νέων κοινωνικών σχέσεων, για το πέρασμα σε μια κοινωνία ελευθερίας, αλληλοβοήθειας, κοινοκτημοσύνης.
 
ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΑΝ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΣΗΚΩΝΕΙ ΚΕΦΑΛΙ
Όσο η καπιταλιστική βαρβαρότητα, η κρατική και θρησκευτική τρομοκρατία, ο πόλεμος και ο μιλιταρισμός εξαπλώνονται.
Όσο η θανατοπολιτική, οι φράχτες και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης εδραιώνονται ως κανονικότητα.
Όσο οι εθνικές αυταπάτες, ο ρατσισμός, η «λευκή ανωτερότητα», η απόρριψη και ο αποκλεισμός του "Άλλου" κυκλώνουν σα συρματόπλεγμα την καρδιά και τη σκέψη μας.

Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΘΑ ΑΝΘΙΣΕΙ ΣΤΑ ΣΥΝΤΡΙΜΙΑ
ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΘΡΕΦΕΙ
Όσο χτίζουμε γέφυρες αλληλοκατανόησης και αλληλεγγύης, διευρύνουμε τους ορίζοντές μας με μπάσταρδες σχέσεις επιμειξίας των διαφορετικοτήτων και αγωνιζόμαστε από κοινού, μακριά από πλαστούς εθνικούς-φυλετικούς-θρησκευτικούς διαχωρισμούς και προκαταλήψεις.
Όσο συλλογικοποιούμε τις αρνήσεις μας και ερχόμαστε σε ρήξη με τον πολιτισμό της εκμετάλλευσης και της επιβολής, των συνόρων και της ιδιοκτησίας, της ετερονομίας και της ιεραρχίας, της αλλοτρίωσης και των διακρίσεων.
Όσο ονειρευόμαστε έναν ανεξούσιο κόσμο, ισοτιμίας και σύνθεσης πολλών διαφορετικών κόσμων.


ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙ
Σάββατο 16/9, 12.00, Πλ. Νίκης-Αμφιάλη

Συνέλευση της πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας
Αυτοοργανωμένος χώρος αλληλεγγύης & ρήξης ΡΕΣΑΛΤΟ


Για να κατεβάσετε το κείμενο σε μορφή pdf, πατήστε εδώ.



Κυριακή, 10 Σεπτεμβρίου 2017

[NIKAIA] πάροδος - αυτοοργανωμένος χώρος έκφρασης αλληλεγγύης και σύγκρουσης



Στη Νίκαια ξεκινάει τη δράση της η πⒶροδος.

Ένας χώρος αυτοοργάνωσης και ελεύθερης έκφρασης με αναρχικά και αντιεξουσιαστικά χαρακτηριστικά.

Αποτελεί την πολιτική επιλογή και την συνέχεια της τοπικής συλλογικότητας "μπλόκο στην εξουσία".

Η πρώτη μας εκδήλωση είναι προγραμματισμένη για την Παρασκευή 15/09 στις 21:00

Π. Τσαλδάρη 173 κ' Λαοδικείας

Τρόλευ 21, Λεωφορεία Β18, 820, 909 - Στάση Εμπορικό Κέντρο Νίκαιας

______________________________________________________

Από την κοινωνικοποίηση ενός οράματος, στην πραγματοποίηση του.
Από τη διεκδίκηση ενός χώρου, στη δημιουργία του.
Από τη νομαδικότητα των συναντήσεων, στο ρίζωμα των σχέσεων.
Από τον κόσμο του λόγου και της πράξης, στην εδαφικοποίησή τους.
Από το “μπλόκο στην εξουσία”, στην “ π ά ρ ο δ ο ”:
Το 2011 άνθρωποι του αγώνα από τις γειτονιές της Νίκαιας συναντηθήκαμε ορμώμενοι από την επιθυμία και ανάγκη μας, να συλλογικοποιήσουμε τις αρνήσεις μας μέσα από τα προτάγματα του ανταγωνιστικού κινήματος για την δημιουργία αναχωμάτων στην εμφάνιση και άνοδο του οργανωμένου φασισμού στις περιοχές μας.
Μέσα σε λίγους μήνες (Μάρτιος του 2012) εμφανίζεται στους τοίχους της Νίκαιας η πρώτη αφίσα και η πολιτική ομάδα μπλόκο στην εξουσία συστήνεται στον κόσμο της γειτονιάς. 
Μετά από έξι χρόνια συλλογικής παρέμβασης και δράσης στη Νίκαια και στους δημόσιους χώρους της κινούμαστε προς την εδαφικοποίηση του εγχειρήματος μας, δημιουργώντας μία σταθερή αντιδομή συλλογικοποίησης, έκφρασης, αλληλεγγύης και σύγκρουσης, με αναρχικά αντιεξουσιαστικά χαρακτηριστικά, την «πⒶροδο»
Σε μια πραγματικότητα που χαρακτηρίζεται
από την λυσσαλέα επίθεση της κυριαρχίας ενάντια στους καταπιεσμένους άλλοτε μέσα από πολέμους, άλλοτε με την οικονομική λεηλασία περιοχών, που εξαναγκάζει ανθρώπους σε μετακινήσεις, θάνατο, εγκλεισμό….
από την ολοένα αυξανόμενη επιρροή φασιστικών μορφωμάτων σε όλο τον κόσμο που προφασίζονται την «ασφάλεια» και  την «καθαρότητα», ευνοούμενα από τις «ίσες αποστάσεις» και τη «θεωρία των δύο άκρων».
από την ανάδειξη κοινωνικών αυτοματισμών εχθρικών  προς την συνύπαρξη, την αλληλεγγύη και την ελευθερία (εξ’ ατομίκευση, ρατσισμός, κοινωνικός κανιβαλισμός, επίθεση στο διαφορετικό)
από την προσπάθεια γενίκευσης του αισθήματος παραίτησης, ανάθεσης και ματαιότητας, έντεχνα καλλιεργημένο από τη κυβερνώσα  αριστερά και ακροδεξιά , τους σημερινούς διαχειριστές και εμπόρους της ελπίδας.
από την αδιάκοπη προσπάθεια αφομοίωσης και καταστολής των αντιστάσεων
είμαστε εδώ
σε μια γειτονιά που πλήττεται έντονα από τις επιλογές της κυριαρχίας, αποτελούμενη κυρίως από εργαζόμενους και άνεργους, ντόπιους και μετανάστες, φοιτητές και μαθητές κάθε φύλου
σε μια γειτονιά όπου η αναμέτρηση του κόσμου του αγώνα και της αλληλεγγύης με τους εχθρούς της ελευθερίας έχει μνήμες, παρόν και μέλλον
Σε αυτή τη γειτονιά που ζούμε και ονειρευόμαστε, επινοούμε, κόντρα στους καιρούς
Έναν τόπο συνάντησης και αδιαμεσολάβητης επικοινωνίας, όπου ο κάθε ένας και η κάθε μια μπορεί να εκφραστεί μακριά από στερεότυπα και κοινωνικούς αυτοματισμούς.
Έναν τόπο όπου όλοι προσπαθούν ξανά και ξανά μέσα από καθημερινές πρακτικές, να επιλέγουν ελεύθερα, τους τρόπους των μοναδικών τους σχέσεων.
Έναν τόπο έμπρακτης αμφισβήτησης των κυρίαρχων προτύπων, τόπο έμπνευσης κι ελεύθερης δημιουργίας. Διαρκές στοίχημα αυτοδιαχείρισης της ζωής μας, αλλά και σύγκρουσης με κάθε μορφή εκμετάλλευσης, επιβολής και εξουσίας, είτε αυτής που μας επιβάλλεται, είτε και αυτής της οποίας είμαστε φορείς.
Έναν τόπο - πέρασμα, προς μια κοινωνία ισότητας και ελευθερίας.
Ένα ζωντανό εγχείρημα αυτοοργάνωσης, μέσα από το οποίο δημιουργούνται διέξοδοι από την βία του καθημερινού εξαναγκασμού, προς έναν κόσμο ελευθερίας της επιλογής κι άνθησης της επιθυμίας.
Ενάντια σε έναν κόσμο που μεταστρέφει τις κοινωνικές σχέσεις σε εμπορευματικές, ερχόμαστε πιο κοντά και δίνουμε συλλογικές απαντήσεις στις καθημερινές μας ανάγκες, χτίζουμε σχέσεις συνεργασίας και αλληλεγγύης μακριά από τον κόσμο των εμπορευμάτων, συλλογικοποιούμε τις αρνήσεις μας και πράττουμε με πυξίδα τη χαρά της συλλογικής κι ατομικής απελευθέρωσης.
Επιτιθόμαστε κατά μέτωπο στους -ισμούς της κυριαρχίας, που η απαρίθμησή τους και μόνο μας γεννά οργή μα και πείσμα για το γκρέμισμά τους
- φασισμός, ρατσισμός, εθνικισμός, καπιταλισμός, μιλιταρισμός, εγκλεισμός, σεξισμός και κάθε λογής νέες και παλιές μορφές εκμετάλλευσης και καταπίεσης -
Όσα κόμματα, ΜΜΕ, ΜΚΟ, θεσμοί διαμεσολάβησης, ηγεμονικές εμμονές και φιλόδοξοι αρχηγίσκοι, δεν κατάλαβαν ήδη πως νιώθουμε γι’ αυτούς, καλό θα είναι να παραμείνουν μακριά μας…
Ο χώρος θα είναι ανοιχτός για εκδηλώσεις πολιτικού,  κοινωνικού, πολιτιστικού χαρακτήρα (συζητήσεις, μαθήματα αυτομόρφωσης, προβολές ταινιών, συλλογικές κουζίνες, καφενεία, πάρτι )και ανοίχτος σε πρωτοβουλίες οι οποίες θα αποφασίζονται από κοινού, με βάση τις οριζόντιες ισότιμες σχέσεις και ενάντια σε ιεραρχικές δομές, ειδικούς και αυθεντίες.
Ο χώρος  λειτουργεί με αντιεμπορευματικά χαρακτηριστικά, μακριά και ενάντια σε λογικές κατανάλωσης  και αντιτίμων.
Τα έξοδα θα καλύπτονται-πάντα με σεβασμό στις προσωπικές ανάγκες και δυνατότητες-απ’ την ελεύθερη συνεισφορά όλων εμάς.   
Όταν οι καιροί προτάσσουν την γενικευμένη σιωπή, την ανάθεση, την παραίτηση και την λήθη εμείς συνεχίζουμε να ενισχύουμε τους όρους της συλλογικής μας .
Το πάθος μας για ζωή, θα σαρώσει τη λύσσα τους για κυριαρχία

π Ⓐ ρ ο δ ο ς*
αυτοοργανωμένος χώρος
έκφρασης, αλληλεγγύης και σύγκρουσης
*Τα στενά σοκάκια στη Νίκαια που μας έφερναν και μας φέρνουν πιο κοντά,
που μάθαμε και μαθαίνουμε να συλλογικοποιούμε τα παιχνίδια, τις ζωές μας, τους αγώνες και τα όνειρα μας.

Δευτέρα, 4 Σεπτεμβρίου 2017

Δεύτερη παρέμβαση στην περιοχή των πρώην λιπασμάτων Δραπετσώνας στις 30/8



Δεύτερη παρέμβαση με μοίρασμα κειμένων και ανάρτηση πανό πραγματοποιήθηκε από τη Συνέλευση της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας σε κομμάτι της περιοχής των πρώην λιπασμάτων στη Δραπετσώνα, ιδιοκτησίας του δήμου, στις 30/8 στη συναυλία του Βασίλη Παπακωνσταντίνου. Η πρώτη παρέμβαση είχε γίνει στις 27/7 στη συναυλία του Haig Yazdjian.

Μπορείτε να διαβάσετε το κείμενο της παρέμβασης σε pdf.
όπως και την μπροσούρα της συνέλευσής μας για την περιοχή λιπασμάτων εδώ

Ενάντια στη "πράσινη ανάπτυξη" το τσιμέντο και το πλαστικό
ΕΝΙΑΙΟ ΑΛΣΟΣ στη περιοχή 


Τρίτη, 8 Αυγούστου 2017

Παρέμβαση στις 27/7 στα πρώην λιπάσματα Δραπετσώνας από τη Συνέλευση της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας

Παρέμβαση ενάντια στην "πράσινη ανάπτυξη", την τσιμεντοποίηση και το πλαστικό, με μοίρασμα κειμένων και ανάρτηση πανό πραγματοποιήθηκε από τη Συνέλευση της Πλατείας Κερατσινιού-Δραπετσώνας την Πέμπτη 27/7 στο κομμάτι των πρώην λιπασμάτων στη Δραπετσώνα που έχει αποδοθεί στο δήμο Κερατσινίου-Δραπετσώνας, ο οποίος προχώρησε στην ανάπλασή του και στη διοργάνωση καλοκαιρινού φεστιβάλ με συναυλίες και παραστάσεις. Με κεντρικό σύνθημα, το ιστορικό σύνθημα των αγωνιζόμενων κατοίκων για ΕΝΙΑΙΟ ΑΛΣΟΣ στην περιοχή.

Το κείμενο της παρέμβασης σε pdf εδώ
και η μπροσούρα της συνέλευσης (Ιούνης 2016) για την περιοχή των λιπασμάτων εδώ


Κυριακή, 23 Ιουλίου 2017

Καλοκαιρινές εκδηλώσεις στην κατάληψη ΣΙΝΙΑΛΟ (Αιγάλεω)


αναδημοσίευση από την ηλεκτρονική σελίδα της κατάληψης

Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

Παρέμβαση στην περιοχή των πρώην Λιπασμάτων Δραπετσώνας, την Tετάρτη 19/7, στη συναυλία των ACTIVE MEMBER

Παρέμβαση με μοίρασμα κειμένου σε εκατοντάδες αντίτυπα και ανάρτηση πανό πραγματοποιήθηκε από το ΡΕΣΑΛΤΟ το βράδυ της Πέμπτης, πριν την έναρξη της συναυλίας των ACTIVE MEMBER, στο τμήμα της περιοχής των πρώην Λιπασμάτων, στο οποίο έχει προχωρήσει σε ανάπλαση με επιχωματώσεις τόνων χαλικιού, τσιμεντοποίηση, μπόλικο πλαστικό και κάποια δενδρύλλια η δημοτική αρχή Κερατσινίου-Δραπετσώνας.


Ακολουθεί το κείμενο της παρέμβασης το οποίο υπάρχει και στο τελευταίο τεύχος του έντυπου δρόμου ΡΕΣΑΛΤΟ:

Ιστορία μου, αμαρτία μου,
λιμάνι μου μεγάλο


Στις αρχές του 2008, στην τοπική εφηµερίδα του στεκιού ΡΕΣΑΛΤΟ, είχαµε γράψει για τις αρνητικές επιπτώσεις στις περιοχές µας, στην περίπτωση που υλοποιούταν το σχέδιο ανάπλασης και δηµιουργίας πρότυπου ναυτιλιακού κέντρου στην παραθαλάσσια ζώνη Κερατσινίου-Δραπετσώνας, συνολικής έκτασης 640 στρεµµάτων. Σχεδόν για 1 χρόνο (από το 2007) είχε ξεσπάσει ένα απίστευτο κυριαρχικό και µιντιακό ντελίριο σχετικά µε τη µετατροπή του Πειραιά σε «σύγχρονο ναυτιλιακό city» -αφού πρώτα υπήρξε η συµφωνία και οι υπογραφές γι’ αυτό το σχέδιο µεταξύ των υπουργών Ναυτιλίας και ΠΕΧΩΔΕ και των συνιδιοκτητών της περιοχής των λιπασµάτων (δήµαρχοι Δραπετσώνας και Κερατσινίου, ΟΛΠ, Εθνική Τράπεζα, ΑΓΕΤ ΗΡΑΚΛΗΣ, ΒΡ και Mobil). Τότε, µαζί µε το ντελίριο περί πολυτέλειας και µεγαγιότ, θέσεις εργασιών, πρασίνου, πρόσβασης των κατοίκων στη θάλασσα κι άλλα χολιγουντιανά -στην πραγµατικότητα απολύτως εφιαλτικά- λίγο πιο δίπλα στο Ικόνιο, «ήσυχα» και µε «σεµνότητα» ολοκληρωνόταν από τον ΟΛΠ µία νέα προβλήτα, επέκτασης του Σταθµού Εµπορευµατοκιβωτίων (ΣΕΜΠΟ). Τότε ήταν που έγινε και η πρώτη εµφάνιση του κολοσσού COSCO, µιας και λίγο αργότερα κέρδισε στον διαγωνισµό που είχε προκηρύξει ο ΟΛΠ για την «εκχώρηση των ΣΕΜΠΟ» σε ιδιώτες. Από το 2009 κι ύστερα, δεν έχει κανείς απορίες για το τί σηµαίνει η επένδυση COSCO για την περιοχή και την ποιότητα ζωής. Αξιόπιστη «καλλιτεχνική» απεικόνισή της θα µπορούσε να είναι η χτισµένη µε γερανούς θάλασσα από τη Δραπετσώνα µέχρι το Πέραµα, ενώ για τους πιο ορθολογικούς κρίνουµε πως αρκεί το γεγονός ότι σε διάστηµα λιγότερο των 8 ετών η COSCO έγινε το Μεγάλο Αφεντικό συνολικά του λιµανιού του Πειραιά, από το Φάληρο µέχρι το Πέραµα και τη Σαλαµίνα.
Από το 2007 µέχρι και το 2011,  κι ενώ ήδη η COSCO επεκτεινόταν και κερδοφορούσε (κάτι «εργατικά ατυχήµατα» περνούσαν στα ψιλά γράµµατα), κι ενώ είχε ήδη ολοκληρωθεί η κατασκευή της νέας τσιµεντένιας περιφρούρησης των ΣΕΜΠΟ και του λιµανιού µε το όνοµα «περιφερειακός δρόµος Δραπετσώνας», κι ενώ η νεοφιλελεύθερη αναδιάρθρωση µε όχηµα την «κρίση χρέους» είχε ξεκινήσει και το πρώτο µνηµόνιο είχε ψηφιστεί, τότε ήταν που ο πρόεδρος του ΟΛΠ κατέθεσε το masterplan για το λιµάνι και την παραθαλάσσια ζώνη του, συµπεριλαµβάνοντας φυσικά και την περιοχή των πρώην λιπασµάτων. Αυτή τη φορά, το πλάνο αλλάζει ελαφρώς και από σβαρόφσκι και µεγαγιότ προτείνεται «διαµόρφωση πολιτιστικής ακτής […] ενός πνεύµονα παιδείας, ιστορίας, τέχνης και αναψυχής […] εστιασµένο στον Τουρισµό, τον Πολιτισµό και τις υποδοµές» από τον Άγιο Διονύση, τον σταθµό του τρένου, και την Πέτρινη Αποθήκη µέχρι την Ηιετιώνεια Ακτή, το Καστράκι και την περιοχή των πρώην Λιπασµάτων.
Από το 2011 µέχρι και σήµερα, µε την καπιταλιστική επίθεση να έχει αφήσει ανεξίτηλα τα σηµάδια στις περιοχές µας σε όλα τα πεδία της ζωής (πολιτικά, κοινωνικά, οικονοµικά, υπαρξιακά), οι κυριαρχικές προσπάθειες ανάπτυξης, επένδυσης και ανάπλασης στο λιµάνι δεν σταµάτησαν λεπτό. Μάλιστα, σε βαθµό τροµακτικής γελοιότητας σε στιγµές, µε χαρακτηριστικό παράδειγµα την πρόταση ενός µελετητικού γραφείου και ενός προηγούµενου δηµάρχου για τη µετατροπή των 640 στρεµµάτων της περιοχής των πρώην λιπασµάτων σε πίστα αγώνων formula 1. Ωστόσο έχει µία σηµασία να σταχυολογήσουµε κάποια από τα έργα που είτε δροµολογούνται είτε έχουν υλοποιηθεί. Η ιδιωτικοποίηση του λιµανιού, η λειτουργία µονάδας αποθήκευσης πετρελαιοειδών και ορυκτελαίων και µονάδας επεξεργασίας υγρών πετρελαιοειδών αποβλήτων της εταιρίας Oil One στη Δραπετσώνα, η πώληση σε µεγάλες εταιρείες real estate των κτιριακών εγκαταστάσεων της καπνοβιοµηχανίας Παπαστράτος πίσω από τον Άγιο Διονύση και η µετατροπή τους σε πάρκιν, µουσείο, πολυτελές ξενοδοχείο και ίσως σε γραφεία διοίκησης της COSCO, η επέκταση του τραµ στον Πειραιά και του µετρό στη Νίκαια και τον Κορυδαλλό, ο διαγωνισµός τοπογραφικής µελέτης για επέκταση του τραµ στο Κερατσίνι και το Πέραµα, ο χαρακτηρισµός ως αρχαιοτήτων ή διατηρητέων κάποιων από τα κτίρια που βρίσκονται στην ευρύτερη περιοχή, η κίνηση του δηµάρχου Κερατσινίου-Δραπετσώνας να ξεκινήσει την δικιά του ανάπλαση στα 86 στρέµµατα της έκτασης των πρώην λιπασµάτων, η ανάπλαση του περιβαλλοντικού πάρκου Σχιστού και η δηµιουργία Εργοστασίου Μηχανικής Ανακύκλωσης και Κοµποστοποίησης αστικών στερεών αποβλήτων (Ε.Μ.Α.Κ.) στο Σχιστό…
Η επιγραµµατική και κυριολεκτικά λειψή αναφορά, απλώς θέλει να επισηµάνει πως η ουσία που κουβαλάει το masterplan ή η πρόταση περί ναυτιλιακού city ή η όποια άλλη έχει εµφανιστεί και θα εµφανιστεί όχι µόνο δεν έχει µείνει πίσω αλλά πραγµατώνεται κοµµάτι-κοµµάτι, µήνα τον µήνα, όποιο όνοµα κι αν αποκτά. Συµµέτοχοι και συνεργοί είναι πολυεθνικές εταιρίες όπως η COSCO ή ντόπιες όπως η ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ, εφοπλιστές και τραπεζίτες, όλες οι δηµοτικές παρατάξεις ανεξαιρέτως (η κάθε µία προσθέτοντας το δικό της µαταιόδοξο, διορθωτικό κοµµάτι ανεξαρτήτως µουρµούρας ή «αγωνιστικών ενσήµων»), πανεπιστήµια και ακαδηµαϊκοί όλων των ρευµάτων και επιστηµών και πολλοί άλλοι φορείς δηµόσιας ή ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Κι αυτή η ουσία δεν είναι άλλη από τη δηµιουργία µίας πόλης που το σηµείο αναφοράς της θα είναι αποκλειστικά και µόνο οι κύκλοι εργασιών του λιµανιού -από τη ναυπηγοεπισκευή και τις φορτοεκφορτώσεις, στα logistics και τις υπηρεσίες εξυπηρέτησης τουριστών. Ο στόχος δεν είναι άλλος από ένα µεγάλο, λειτουργικό, αποστειρωµένο, καθολικά ελεγχόµενο και επιτηρούµενο, σύγχρονο, καπιταλιστικό λιµάνι µετακίνησης ανθρώπων και εµπορευµάτων που ταυτόχρονα κάποιες από τις όµορες περιοχές του θα βρωµάνε, θα µολύνονται, δεν θα είναι «λειτουργικές» ή «σύγχρονες», θα υποσιτίζονται και θα ηµιεργάζονται, προσφέροντας ταυτόχρονα τη θέση -από απόσταση ασφαλείας- του θεατή ενός «θαυµαστού κόσµου» που προορίζεται για άλλους.

για του λόγου το αληθές...
(πρώτα µία παρένθεση)

Όταν θες να ασχοληθείς µε αυτά που συµβαίνουν στην πόλη σου, από τη µία, η ιστορία της σε σκουντάει επίµονα για να σου σπάσει τα νεύρα µε τις οµοιότητες που υπάρχουν εδώ και δεκαετίες. Από την άλλη, σκοντάφτεις πάντα πάνω σε ενδοκαρεκλοκένταυρους ανταγωνισµούς µεταξύ των τοπικών, δηµοτικών παρατάξεων ή κοµµάτων αλλά και πάνω σε ενδοκαπιταλιστικούς ανταγωνισµούς εθνικών και πολυεθνικών αφεντικών, µε τους οποίους δεν θέλεις να έχεις καµία σχέση. Όταν µάλιστα, προσπαθείς να ενηµερωθείς για να βγάλεις µία άκρη µέσα από τα διάφορα έντυπα και ηλεκτρονικά µέσα µαζικής ενηµέρωσης, όπως και τους επίσηµους φορείς (ΔΙΑΥΓΕΙΑ, site των ΔΗΜΩΝ, της ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ κλπ) τότε σε πιάνουν νευρικά γέλια για την κοροϊδία που κρύβεται πίσω από όλο αυτό το υποτιθέµενο τεράστιο εύρος δηµόσιας πληροφόρησης και ενηµέρωσης. Με αυτά ως προαπαιτούµενα, µια µικρή αντιπληροφόρηση και αποδόµηση µερικών νέων της πόλης µας.

...Λιπάσματα

Από τον Αύγουστο του 2016, αποδόθηκαν στο Δήµο Κερατσινίου-Δραπετσώνας, 86 από τα 640 στρέµµατα της πρώην περιοχής λιπασµάτων που ανήκαν στον ΟΛΠ και τα οποία εξαιρέθηκαν από την ιδιωτικοποίησή του. Πανηγυρισµοί, µεγάλοι τίτλοι σε εφηµερίδες. Όλοι ανεξαιρέτως (από την Καθηµερινή του Αλαφούζου µέχρι την Εφηµερίδα των Συντακτών) χρησιµοποιούσαν προτάσεις του τύπου «διαχρονικό αίτηµα των κατοίκων» «µετά από πολυετείς και µαζικούς αγώνες των πολιτών αλλά και προσπάθειες της Δηµοτικής Αρχής» «ξεκινά άµεσα η δηµόσια αξιοποίηση των λιπασµάτων» «για να µετατραπεί σε ένα χώρο βιώσιµης ανάπτυξης, πρασίνου, πολιτισµού και αθλητισµού, σε τόπο ανάπτυξης και ευκαιριών αξιοπρεπούς εργασίας». Πράγµατι από το Νοέµβρη του 2016 η δηµοτική αρχή ξεκίνησε εργασίες στα 86 στρέµµατα και η πρώτη φάση θα παραδοθεί, σύµφωνα µε τις ανακοινώσεις της, αυτό το καλοκαίρι. Δεν έχει καµία σηµασία να εστιάσουµε σε διαδικαστικές εκκρεµότητες όπως: ότι ακόµα δεν έχει υπογραφεί η Κοινή Υπουργική Απόφαση παράδοσης των 86 στρεµµάτων και ότι εκκρεµεί νέα δικαστική διαµάχη µεταξύ Εθνικής Τράπεζας και Δήµου για καταπάτηση κάποιων στρεµµάτων από το Δήµο -ας καταπατήσει και τα 640 στρέµµατα αν µπορεί. Ούτε θα χρησιµοποιήσουµε τη θέση του Δηµάρχου -ήδη από τον Ιούλιο του 2014 (στην εφηµερίδα το Έθνος), πριν καν ιδιωτικοποιηθεί ο ΟΛΠ - ότι «σε άλλες εποχές θα έλεγα να φυτέψουµε παντού δέντρα, θα µου άρεσε, αλλά ξέρω ότι δεν γίνεται» για να τον κριτικάρουµε µε µια ελαφριά δόση ειρωνείας «γιατί τώρα δεν γίνεται ενώ πριν από 5, 7, 10 χρόνια γινόταν;». Μιας και σε αντίθεση µε κάποιους «αδαείς» γνωρίζουµε πως οι καρέκλες, οι τίτλοι, οι θέσεις εξουσίας είναι ουσία και «ποτέ δεν άλλαξαν τον κόσµο». Ωστόσο, δεν γίνεται να µην αναφέρουµε ότι το όραµα και το πλάνο του Δηµάρχου όχι µόνο δεν συγκρούεται αλλά συµπληρώνει το masterplan των εφοπλιστών και των επιχειρηµατιών στη µικρογραφία των 86 στρεµµάτων. Κι όπως είπε και ο υπουργός Κουρουµπλής στους Lloyd’s, τον Φλεβάρη του 2017: «φιλοδοξεί να συµβάλλει στη δηµιουργία ενός µεγάλου παγκόσµιου ναυτιλιακού κέντρου, σε µεγάλη αναξιοποίητη έκταση στον Πειραιά (Κερατσίνι)». Όπως δεν γίνεται να µην πούµε ότι το όραµά του έχει ως κύριο και σχεδόν αποκλειστικό υλικό το τσιµέντο (θέατρο, γήπεδα, αναψυκτήρια, αποδυτήρια, πάρκιν, πίστα σκέιτµπορντ, χώρο για εκθέσεις, πάρκο κυκλοφορικής αγωγής). Δεν γίνεται να µην σχολιάσουµε ότι το έργο του δεν δίνει πρόσβαση στη θάλασσα, όπως διαφηµίζει ο αντιπεριφερειάρχης αλλά θέαση της θάλασσας. Επιπλέον, δεν γίνεται να µην εστιάσουµε στο ότι το όραµά του έχει περίφραξη και ασφάλεια ακόµα και για τα ζώα που θα τα µαντρώσει σε ειδικό χώρο απαγορεύοντάς τα σε όλους τους υπόλοιπους. Όπως ο ίδιος έγραψε σε επιστολή του ως απάντηση σε έναν δηµοσιογράφο «ο συνολικός χώρος πρόκειται να περιφραχτεί και να φυλάσσεται σε 24ωρη βάση». Μάλλον αυτό εννοούσε ο δήµαρχος όταν µιλούσε για αξιοπρεπείς θέσεις εργασίας –µπάτσους, σεκιουριτάδες και φύλακες. Και φυσικά δεν γίνεται να µην καταλήξουµε, στο ότι το έργο ανάπλασης δεν έχει καµία σχέση µε τους αγώνες των κατοίκων και τις ανάγκες µας αλλά µε την καπιταλιστική ανάπτυξη, δηλαδή τα επιχειρηµατικά συµφέροντα. Καλά Εγκαίνια και Καλή Σταδιοδροµία στο κυνήγι των ανυπότακτων!

...Πάλι κάτι βρωμάει, 2 σε 1

Ω! τί πρωτόγνωρο! Εδώ και κάποιους µήνες, από τη Δραπετσώνα µέχρι τα Ταµπούρια οι γειτονιές υποµένουν άτακτα ρεύµατα δυσωδίας, όσο πιο κοντά είναι στη θάλασσα τόσο πιο έντονα. Πολύ σύντοµα οι φήµες για τη µονάδα Oil One του οµίλου Aegean άρχισαν να φουντώνουν και να διαδίδονται µε καταιγιστικό ρυθµό. Η κόντρα µεταξύ των δηµοτικών αρχών του Πειραιά, Κερατσινίου-Δραπετσώνας και της Περιφέρειας µε τον Μελισσανίδη (που έχει ξεκινήσει µετά την αλλαγή των δηµοτικών αρχόντων και των µελλοντικών τους σχεδίων, το 2014), θα µπορούσε να δικαιολογήσει την ταχύτητα ροής αυτής της φήµης. Παρόλα αυτά -χωρίς να χρειάζεται να αποκτήσουµε πτυχία περιβαλλοντικών σπουδών- δεν αναιρείται το γεγονός ότι µία τέτοια µονάδα αποθήκευσης και επεξεργασίας αποβλήτων πετρελαιοειδών και ορυκτελαίων όχι µόνο έχει υψηλά ρίσκα ατυχηµάτων περιβαλλοντικής καταστροφής (κάτι που έχει ήδη γίνει µια φορά στα 4 χρόνια λειτουργίας της αν και πέρασε στα ψιλά), αλλά και µε το πέρασµα των ετών, σίγουρα επιβαρύνει την ατµόσφαιρα, όσες ενεργειακές υπογραφές κι αν πάρει. Από την άλλη βέβαια, υπάρχει και το ενδεχόµενο, η µυρωδιά να προέρχεται από την Ψυττάλεια. Ενδεχόµενο που φαίνεται παράλογο αφού είχε σταµατήσει να µας ταλαιπωρεί για κάποιο χρονικό διάστηµα. Ωστόσο, εδώ και 1-2 χρόνια και παρά τις κραυγές παραπόνων των τότε τοπικών αρχόντων, η Ψυττάλεια δέχεται τα απόβλητα όλης της Ανατολικής Αττικής και σύµφωνα µε τον Αντιπεριφερειάρχη έχει συναντήσει τα όριά της ως υποδοµή. Θα υπήρχε κι άλλο ενδεχόµενο, αν δεν ταλαιπωρούνταν κάποιες συγκεκριµένες από τις περιοχές του Κερατσινίου. Θα µπορούσαµε φερ’ ειπείν να πούµε ότι αυτή η µπόχα προέρχεται από το Σταθµό Μεταφόρτωσης Απορριµµάτων στο Σχιστό -γιατί κι από αυτό έχουµε. Μάλιστα µάθαµε πως υπάρχει πλάνο από την περιφέρεια µαζί µε τον Ειδικό Διαβαθµιδικό Σύνδεσµο Νοµού Αττικής (ΕΔΣΝΑ, που είναι ο φορέας διαχείρισης στερεών αποβλήτων αττικής) δηµιουργίας Ε.Μ.Α.Κ στο Σχιστό, δηλαδή εργοστασίου µηχανικής ανακύκλωσης και κοµποστοποίησης απορριµµάτων. Μάλλον τυχαία, λίγο αργότερα, οι ίδιοι φορείς -η Περιφέρεια και o ΕΔΣΝΑ- επισκέφθηκαν το ξεχασµένο έργο πνοής, κόστους δισεκατοµµυρίων δραχµών, Περιβαλλοντικό Πάρκο Σχιστού και αποφάσισαν να το επαναξιοποιήσουν γιατί, όπως µας ενηµερώνουν, είναι σηµαντικό για τις περιοχές του Πειραιά ως πνεύµονας ζωής (sic!).

Καλό καλοκαίρι

Τετάρτη, 19 Ιουλίου 2017

ΓΙΑ ΤΑ ΕΞΕΓΕΡΣΙΑΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΣΤΟ ΑΜΒΟΥΡΓΟ ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΩΝ G20 - WELCOME TO HELL


Θραύσματα λέξεων, εννοιών, προτάσεων, συνθημάτων
με αφορμή το εξεγερσιακό συμβάν -και- στο Αμβούργο
σε μια εποχή άτακτης κινητικότητας


Οι κυρίαρχοι του πλανήτη, εδώ και 30 χρόνια επιμένουν -παρά της διαδεδομένης δυσαρέσκειας των υπηκόων τους αλλά και της πεισματικής αντίστασης όλων εκείνων που δεν αποδέχονται ούτε θεούς, ούτε αφέντες- να επιβάλλουν τα ιεροτελεστικά εθιμοτυπικά κοινά φαγοπότια τους στους αστικούς ιστούς. Η αγωνία από πλευράς τους, να επικυρώνουν ότι οι πόλεις -τα δημιουργήματα του κράτους και του κεφαλαίου- τους ανήκουν, αν μη τι άλλο φωτίζει μία αίσθηση αβεβαιότητας στην κατά τ’ άλλα ναρκισσιστική βεβαιότητά τους.
Οι «άλλοι», από την άλλη, εδώ και 30 χρόνια, σε κάθε τέτοιο φαγοπότι, επιμένουν να δηλώνουν μέχρι και καταστροφικά να επανοηματοδοτούν πως οι πόλεις τους ανήκουν, πως οι δρόμοι τους ανήκουν. Κάποιες φορές περισσότερο και κάποιες φορές λιγότερο ικανοποιητικά. Ωστόσο, αυτή τη φορά, στο Αμβούργο, το σύνθημα «αυτή, είναι η πόλη μας» απλώθηκε με ταχύτητες εκείνων των μονάδων μέτρησης που απέχουν της υλικότητας κι έτσι σχεδόν αυτόματα έγινε ένα με τη μόνιμη υγρασία του λιμανιού. Αυτό το ενοχλητικό, πούσι ήταν ένας από τους λόγους που οι φρουροί έχασαν την πόλη.
Οι κυρίαρχοι, με την αυταρέσκεια που προσφέρει το μονοπώλιο της Ισχύος, προετοιμάζονται νομικά, ιδεολογικά και κατασταλτικά όχι μόνο εναντίον των μαυροφορεμένων και μασκοφορεμένων ανυπάκουων αλλά και για να δοκιμάζουν να λειτουργούν χωρίς τα προσχήματα της πολιτειακής συνθήκης. Ωστόσο, οι αποδέκτες, οι «ανίσχυροι πολίτες», ενώ παρακολουθούσαν και έτρεμαν για την επέλαση των μασκοφορεμένων κρεμώντας εμφανείς πινακίδες «όχι στους G20, δείξτε έλεος στο μαγαζί μας», δεν μπόρεσαν να αποδεχθούν ότι το κράτος τους, δεν τήρησε κάποια από τα προσχήματα και απαγόρεψε, με δολοφονική μεθοδολογία, μία πορεία που ο ίδιος κρατικός μηχανισμός είχε δώσει άδεια. Δεν μπόρεσαν να δεχτούν πως η δημοκρατική πολιτεία τους, επανέφερε τις ενοχικές εικόνες παλαιοτέρων και πνιγηρών εποχών με τους ντόπιους σιδηροδρομικούς σταθμούς να είναι γεμάτους από ένοπλους φρουρούς που ελέγχουν χαρτιά και ανακρίνουν «πολίτες». Υπό αυτές τις εικόνες, το δυσανάλογο όργιο καταστολής απέναντι στον γυμνό, λευκό άνθρωπο δεν μπόρεσε να γίνει αποδεκτό. Κι έτσι, έστω και για λίγο, οι μασκοφορεμένοι μεταμορφώθηκαν σε παιδιά, οι φρουροί σε εγκληματίες και οι «πολίτες» σε ισχυρές, ενεργές πολιτικές οντότητες που κουνώντας το δάχτυλο επαναοριοθέτησαν τη συναίνεση, δίνοντας της μία ακόμη πνοή ζωής τη στιγμή που οι Κυρίαρχοι αγωνιούν να αφαιρέσουν αυτήν αλλά και όλα τα πολιτειακά τους προσχήματα και παράγωγα.


Οι «άλλοι», από την άλλη, ξέρουν πολύ καλά πως η επιλογή αντίστασης είναι μονίμως και ταυτοχρόνως ένα πεδίο δοκιμής της επιβολής των κυρίαρχων κι ένα πεδίο άτακτης εκτόξευσης στον ουρανό των καταπιεζόμενων. Επιπλέον αυτοί οι ίδιοι «άλλοι» ξέρουν πολύ καλά πως ποτέ δεν θα προφητέψουν τί τελικά θα επικρατήσει ή τι τελικά θα συμβεί. Γι’ αυτό, αυτή τη φορά, το κάλεσμα με το σύνθημα «καλώς ήρθατε στην κόλαση» είναι απολύτως επιτυχημένο γιατί κατάφερε να αποτυπώσει τη δυστοπία και την ουτοπία της επιλογής αντίστασης και απελευθέρωσης. Έτσι, δεν είναι τυχαίο ότι απέναντι στους πάνοπλους φρουρούς τα υφασμάτινα πανό κατόρθωσαν όχι μόνο να μεταμορφωθούν σε τσιμεντένια τείχη ασφάλειας των φιλοξενούμενων μασκοφορεμένων αλλά και φόρτισαν συγκινησιακά το πεδίο δράσης των χειραφετημένων και όχι μόνο θεατών γιατί υλικοποιήσε το πεδίο δράσης της ουτοπίας απέναντι στη δυστοπία.


ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΟΣΟΥΣ/ΕΣ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ

Τετάρτη, 12 Ιουλίου 2017

Παρέμβαση στη Δ.Ο.Υ. Αγίων Αναργύρων για την οικονομική καταστολή των ολικών αρνητών στράτευσης και της ανυποταξίας (10/7)


Το μεσημέρι της Δευτέρας 10/7, τριάντα περίπου σύντροφοι/ισσες πραγματοποίησαν παρέμβαση αλληλεγγύης στη Δ.Ο.Υ. Αγίων Αναργύρων (και τοπικό παράρτημα της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων), σχετικά με τα διοικητικά πρόστιμα σε ολικούς αρνητές στράτευσης και σε ανυπότακτους τα οποία βεβαιώνουν και συνυπογράφουν οι διευθυντές των αρμόδιων Δ.Ο.Υ., σχετικά με τα μέτρα αναγκαστικής είσπραξης που επιβάλλουν τα δικαστικά τμήματα των αρμόδιων Δ.Ο.Υ. προς όσους ανυπότακτους και ολικούς αρνητές στράτευσης αρνούνται την αποπληρωμή του προστίμου και της «οφειλής» (κατασχέσεις λογαριασμών μισθοδοσίας, επιδομάτων, επιστροφών φόρων κτλ), όπως επίσης και σχετικά με τα νέα μοντέλα οικονομικής καταστολής ενάντια σε κοινωνικούς/ταξικούς αγώνες.





Κατά τη διάρκεια της παρέμβασης μοιράστηκαν κείμενα αντιπληροφόρησης στον κόσμο και στους υπαλλήλους που βρίσκονταν εντός και εκτός κτιρίου, αναδεικνύοντας τον ρόλο των αρμόδιων υπηρεσιών καθώς και της διεύθυνσης της Δ.Ο.Υ. στην οικονομική καταστολή ολικών αρνητών στράτευσης και ανυπότακτων, καθ’ υπόδειξη και σε αγαστή συνεργασία με τις κατά τόπους στρατολογίες. Φυσικά, δεν έλειψαν οι αναμενόμενες αποποιήσεις ευθυνών των αρμόδιων (προϊστάμενη Δ.Ο.Υ., προϊστάμενη και λοιποί ιθύνοντες του -ενισχυμένου λόγω «φόρτου εργασίας»- δικαστικού τμήματος που είναι επιφορτισμένο με την εκτέλεση κατασχέσεων και δεσμεύσεων). Οι ανεύθυνοι-υπεύθυνοι με τα συνήθη γραφειοκρατικά ιδεολογήματά τους περί «εκτέλεσης καθηκόντων» και «διοικητικών υποχρεώσεων», επιδίωξαν για άλλη μια φορά να κρυφτούν πίσω από νόμους και διατάγματα, φτάνοντας στο σημείο να τσουβαλιάζουν τους κοινωνικούς αγώνες και τις αρνήσεις με τροχονομικές και πολεοδομικές παραβάσεις! Αυτά τα ιδεολογήματα στα οποία κάθε κρατικός λειτουργός διαχρονικά καταφεύγει προκειμένου να μην αναλαμβάνει κοινωνικά τις ευθύνες του/της όταν επιλέγει να εκτελεί και να υπακούει «άνωθεν εντολές», όπως και η τυφλή εκτελεστική τους δεινότητα είναι όμως που εντείνουν τον κοινωνικό/ταξικό πόλεμο και την λεηλεασία εκ μέρους κράτους και κεφαλαίου και συνδράμουν στην κρατική καταστολή των κοινωνικών αντιστάσεων. Η καταγέλαστη επίκληση της «υποχρέωσης», του «καθήκοντος» και των «απρόσωπων διαδικασιών» -μπροστά σε όσους/ες αρνούνται ευπρόσωπα τη στρατιωτική θητεία, τον εθνικισμό και την υποταγή σε «άνωθεν εντολές»- ανέδειξε συγχρόνως και τον σαθρό κυνισμό της καταστολής. Μίας καταστολής που μέσω της διεύθυνσης της συγκεκριμένης Δ.Ο.Υ. δεν δίστασε να αναφέρει ρητά το «κοινωνικό έργο» της, δηλώνοντας ότι: «έτσι είναι η διαδικασία, σήμερα περνάει στο δικό σας ΑΦΜ πρόστιμο για την ανυποταξία, αύριο πρόστιμο σε κάποιον άλλο για άρνηση πληρωμής εισιτηρίου στα Μ.Μ.Μ. κ.ο.κ…». Σε μία ατυχή επίδειξη λοιπόν ενός κωμικοτραγικού ορθολογισμού, η διεύθυνση της Δ.Ο.Υ. κατάφερε να εκθέσει ανεπανόρθωτα τον κατασταλτικό ρόλο της -την ίδια στιγμή που επιχειρούσε να τον αποποιηθεί- ενάντια σε όσους/ες συνειδητά αρνούνται έναν κόσμο ολοένα και μεγαλύτερης κοινωνικής/ταξικής λεηλασίας.






Έξω από τη Δ.Ο.Υ. αναρτήθηκε πανό αλληλεγγύης ενάντια στην οικονομική καταστολή, πετάχτηκαν τρικάκια και φωνάχτηκαν αντιμιλιταριστικά συνθήματα. Αμέσως μετά, η παρέμβαση συνεχίστηκε σε κεντρικούς δρόμους και πλατείες των Αγίων Αναργύρων και του Ιλίου με μοίρασμα εκατοντάδων κειμένων και δηλώσεων ολικών αρνητών στράτευσης, τρικάκια και αφισοκόλληση αντιμιλιταριστικού και αντικατασταλτικού περιεχομένου.